السيد محمد تقي المدرسي
23
يس اسماى حسناى الهى (فارسى)
برخى از محقّقين بر اين باورند كه هر سوره كه در ابتداى آن حروف مقطّعه به كار رفته باشد ، در آن سوره ، حروف مزبور بيشتر از ساير حروف به كار رفته است . با اين وصفْ در سورهى يس حرف « ى » و « س » بيشتر از بقيهى حروف آمده است . راه براى تحقيق به روى شما باز است ! ممكن است علم حروف ، علم اعداد و ديگر علوم وابسته ، در بارهى حروف مقطّعه مطالب قابل توجّهى داشته باشند كه اهلش از آن باخبرند . در هر صورت وجود حروف مقطّعه در قرآن ، مهمّ و يك معجزهى قرآنى است . پنج نظريه در خصوص حروف مقطّعه در بارهى حروف مقطّعه نظريات گوناگونى ابراز شده است : 1 . اين حروف ، « رمز » ى هستند بين خدا و اولياى او ، يعنى پيامبر و امامان . و براى ايشان قابل فهم و تعريفْشده است . 2 . اين حروف ، اشاره به / بواحد ساختمانى قرآن / ، يعنى حروف الفبا دارد و در صددِ فهماندن اين نكته به بشر است كه قرآن از همين حروف ساده تشكيل شده است كه در گفتگوى روزمرّهى خود از آن استفاده مىكنيد ؛ امّا ببينيد وقتى خداوند از اين حروف بهره مىبرد و آن را به هم پيوند مىدهد ، چه معجزه ى غيرقابل تكرارى از آب در مىآيد . 3 . براى اين حروفِ به ظاهر نامفهوم بايد به اندازهى كلمات مفهومِ قرآن ارزش و احترام قائل شويم و اين خود ، / بتمرينِ تعبّد و بندگى / است . 4 . اين حروف ، براى جلب توجه آمده است . خودشان معنايى ندارند و صرفاً به خاطر آن آمده كه متكلّم از خود صدايى توليد كند تا مخاطب به او توجّه يابد ، بعد سخن اصلى را بگويد ؛ همانطور كه اگر شخصى بخواهد وجود خود را به ديگران اعلام كند ، دست به درى مىزند يا « يا اللَّه ! » مىگويد . متكلّم با گفتن « يا اللَّه » قصدِ مخاطب قراردادنِ حضرت حق را ندارد